KaMA
R Reha Yünlüel
0
Altın Yaprak
beklemediğim anlarda vuruluyorum
beklemediğim anlarda düşüyorum
bir bulutun
bu'sundan
lût
yasaklamıştı herkesin dönüp arkasına bakmasını
ben baktım
baktım da ne oldu
kamaştıran büyük bir ışığın kaması
battı gözlerime
kamaştıran büyük bir ışığın kaması
bağırdım ellerimle
"kaMA!" "kaMA!"
artık çok geç!
artık çok geç!
lût
saklamıştı ya herkesin dönüp arkasına bakmasını
ben baktım
kamaştıran büyük bir ışığın iki ş'si düştü önüme
birini sana getirdim
ötekini
eller aldı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş