Zenci Kardeşim

yağmur giderdi karasını derinin bu im'ine dost, bize düşman paratorluk değil! ve yağmur siyaha kesti yoğurt siyaha peynir siyaha tüm bulutları siyaha çamur ton değiştirdi alelacele sim'ledi, sip'ledi lâkin gene de siklemedi bir vakit sonra nuh geldi 'G' mi? diye sordu cümle hayvanat salladı böğürtüyle kafasını, kuyruğunu, kıçını nuh bir rengi, buladı bir sese sesi kısıldı, rengi attı renkten renge girdi nuh, sesten sese hun oldu, nush oldu köteksiz Ağrı'ya yollandı "'G' mi?" yolculuk ağrılı oldu içinden ve içten oldu din değiştirdi gün değiştirdi dinden güne, günden dine döndü durdu, dinlendi deniz çekildi dağ kaldı nuh ve cümle hayvanat bakakaldı bir renk indi gemiden çok ses oldu soru o dağ başında unutuldu çokbin sene sonra bir kendini bilmez soruyu buldu umuttu, damıttı, eritti bileyledi, eğirdi öksürdü, tıksırdı soru zenci kardeşim oldu.