Çıkmaz
R
René Char
0
Altın Yaprak
Kaz! diye buyuruyordu sap bileziği.
Kana! diye yineliyordu bıçak.
Ve sökülüyordu belleğim,
Eziliyordu karmaşam.
Beni önce sevenler,
Sonra nefret edenler, sonra unutanlar
Yeniden üstüme titriyorlardı.
Kimi ağlıyordu, kimi seviniyordu.
Bacım soğuk, kış otu,
Yürürken senin büyüdüğünü gördüm
Düşmanlarımdan daha yükseğe,
Anılarımdan daha yeşil.
Çeviri: Aytekin KARAÇOBAN
Bu metin şairin özgün dilinde (Fransızca) değil, bir çeviridir.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş