Adamım / 2

geçen gün menekşe aldım pazardan ıssız bir koya düştü yolum kumsalında dolaştım yalınayak denizkestaneleri topladım kıyıdan midye kabuğu doldurdum ceplerime kimi sedefli kimi çizgili yarı gömülü olanlara gitti elim hep var mıdır sence bir sebebi güneş sen gibi yakmadı yine de denizin tuzu değildi yanaklarımdan dudağıma süzülen neden menekşeydi bilmiyorum Hanife nine seni sordu sabah kara gözlü yiğidim nerede dedi, diyemedim desem de anlayabilir miydi? yaz güze döndü de soframda hala eksik tabağın o günden beri yatağın sen tarafında yatmıyorum çektiğimiz zulüm yetmedi mi adamım neden menekşe aldım bilmiyorum kedimizin yavruladığını söylemiş miydim hepsini dağıttım komşulara biri hariç ona kıyamadım o kadar ben ki dünden beri menekşenin dibinde uyuyor seversin diye sütlaç yapıyorum kaşık dönüyor da dönüyor yüreğimin yanık kokusu burnumda gözlerim dalgın, sözlerim düğüm arada telefona bakıyorum ekranı kapkara menekşeye su verdim mi acaba unuttum bak saçlarımı istediğin gibi boyattım sevdiğin bluzum var üstümde kolyeni de hiç çıkarmıyorum boynumdan her sabah gelişine hazırlanıyorum kapıyı açtığımda beni istediğin gibi gör diye ilaçlarımı da almıyorum ne zamandır kulaklarımı da tıkadım duymuyorum hiçbir şey gözlerim yolda, bir de bahçede ki kuru dallarda durgunluğumu soranlara hiç diyorum hiç menekşe güneşsiz kaldı