A(ş) Krostiş Epiloğu

/.. gel çocuk, saçlarını okşamalıyım şiirin, masalsı yanıyla ay zamanı başlasın değişim Mademki her sözün bir şifresi vardır çözülmeyi bekleyen Rodrigo çalmalı derinden, bekletmek olmaz sevgiliye vuslatı Tarifsiz aşk içindeyim alın gözlerimi desem dağların doruğunda Sussam anlar, öpsem dağlar mısınız düşen kor ateşi dudağıma Vakitsiz anların serabıdır iç çekişli, mor bulutlu burukluk Vurgun kederler uzayıp gider dumanında gecenin tutku düşlerine Cilveli motiflerin menzilindedir can bulduğumuz, kokusu sinen tene …/.. anla çocuk, dudağımda söz öpücük, ütopik yanıyla tan zamanı başlasın dönüşüm Mademki her ismin bir şifresi vardır çözülmeyi bekleyen Derinlerden başlamalı bu eşsiz, bu büyülü aşkın kasırgası Kanyonların aksi sedasında vurun sesimi desem acıyla Tutup ellerimden verir misiniz avuçlarıma bir tutam gülüş Alkışa aç söz dizilimi değildir nazım onmaz yaralarda var oluş Ağladıkça biriktirdiğim kalp özümdür bulamadığınız sarnıcım Islığımdadır oysa gecenin mabet koyundaki barınağım Gülüşüne gün döndüğüm, ömrüme söz verdiğim adamım As kirpiğinden geceyi desem siler misin gök kubbeyi yerinden Esrik dalgalara uzanır gibi rengin gülünden, sevda bihâd Aşkrostiş epiloğunda son nokta aşk-ı memnu, aşk-ı bâd …/.. git çocuk çek git, kendi ırmağında boğulsun cümle, büyülü yanıyla biz zamanı başlasın sevişim