Bulutların Öte Yanında

sorgusuz kabullenilen kader gibi apansız çıktın karşıma parçalanmış hayatlarımızın herhangi bir anında limanımdın içsel fırtınamda alabora olduğumda, nakkaş edasıyla işlediğin aslolan duygularla yanmaya başladığımda, nasılsa başlamıştı sevdanın seli yoğun yağmurlarla bulutların öte yanında... imgelerden arınmış söylemlerle rengini bulduğun şiirlerde mahur bestenin notalarında ıstırap içinde yadsıyamam gerçeği, ziyan yaşamımın kalıntılarında ruhum esir düştü, bulutların öte yanında aşk uğruna savaşıp yok olacağım kehribar renginde bir sevdada; istiridyenin dokuduğu inci tanesiydin saklımda... soğuklarda üşüdüm, sözcüklerine sarıldım evsiz kaldım, sığınak oldu gözlerin vedadan arınmış bir kuşatmaydı dingin yüreğinin sarmalı ahenk ile salınan duygularla nasıl da sürüklendim sevdaya... sana geç kalınmış yaşamdı benimkisi örselenmiş ve yitik, oysa kaoslardan kurtuluşun, evrensel mutluluğun masalsı ve ütopik varoluşuydun sen... esrik rüzgarlar gibi sana estim duru ırmaklar gibi sana aktım incecik yağmurlar gibi sana yağdım mızrak idi sevdan, sana vuruldum ___sensiz olmazdı hiçbir şey _______sevdim, çok sevdim ___________bulutların öte yanında