Yüreğimi Koyacak Yer Kalmadı

Gözbebeklerinde ben yokum ya artık kimlerin olduğu da önemli değil böylece nasıl da bahar çiçekleri açardı oysa gözlerinde kara kara bulutlar yükselirdi nasıl da yükselirdi öyle saçlarından her gece... Yüreğimi koyacak yer kalmadı yâr hangi evin önünden geçsem ıslıklanıyorum her gün hangi sokaktan yürüsem taşlanıyorum her gece.. Bilirdim hayra alâmet değildi susuşların susup susup uzaklara bakışların öylece dalıp dalıp gidişlerin hayra alâmet değildi bilirdim... Suların ötesindeyim ben gün-be-gün sağanak halinde sensizlik her yanım her türküde ben varım seni bildim bileli sensizlik gölleniyor sokaklarda sen gittin gideli... Garip, kimsesiz bir çoban olsaydım şu dağlarda ya da ötesinde suların gözbebeklerine baksaydım ateş böceklerinin bitmeseydi keşke ne olurdu hiç bitmeseydi geceler saçlarımdan süzülseydi yağmurlar ya da alıp götürseydi saçlarımı rüzgârlar sonra havadan sudan konuşsaydık yağmur kuşlarıyla şimdi ya sen çıkıp gelseydin ya da hiç gelmeseydin aklıma...