Gerçeklerle Yüzleşince

Oysa Rahatlığım vicdanımı aşıyordu Gerçekleşmesi mümkün olmayan Düşler şehrinde Kıyasıya bekliyordum Fi zamanlarda edindiğim umutlarımın Kemâle ermesini Sonra Karanlığıma sızan Berduş rüyalarla süslediğim gecelerimi Sen uzaktayken Sen'li hayaller kurarak yaşamak Sana fark ettirmeden Alabildiğine patavatsızca Ve ara sıra tamamen çığırından çıkararak Acısı sömürülmüştü Öncelerde yaşadığım hayatın Mendebur bakışlara Takılmasaydı gözlerim Posası çıkmış yaşantımın Kopacağı yerden incelmeye başladığını Anlamayacaktım Ve bir sabah Gözlerimi açtığımda Hiç olmamış hançer yarası sol yanımda Kapanmamaya yeminli Nerden bilecek ki Kanı donduran vurdumduymazlığın Ve taşı çatlatan sabrın Müdavimi olduğumu Çünkü benim Her sonuca hazır bir yanım vardı Kirli duygularımı temize çekerek Sıfıra yakın bir yerden Yeniden geleceğe kuruyordu saatlerimi Ve yol aldırıyordu hayaller ülkesinden Sanırdım ki sonu gelmeyecek Yine bir gün Gerçeklerle yüzleşince Sıfatını tekmeledim hayallerin Fark ettim bilinmeze aktığımı Küfürler savurdum ağız dolusu Sustum sonra Kimse anlamasın diye hayale sarktığımı Ne çirkef yanlarım çıkıyormuş ortaya Biraz deşince Bendeniz Gelecek kaygısından muaf Geçmişinin muhasebesinden endişeli Fuzuli işlerin baş mübalağacısı Akrabâ-i taallûkatının yüzkarası Bir zat-ı muhterem! Tanıştığımıza Memnun olduğunuzu Hiç sanmıyorum Nihayetinde Su'izan geçmişimin üzerine kurduğum geleceğimi Mahkeme-i Kübra'ya taşıyorum bende Kadı sıfatlı mahlûklar Sizin insafınıza terk etmiyorum ömrümü İçinizde yeşerttiğiniz engizisyonlar Size kalsın Ben Vebali ağır hayalleri boynumda taşıyarak Ağır ağır Zevale eriyorum Ve son dönemecindeyken yolun Siz benimle Tanışmadığınıza memnun olun