شمارهٔ ۴۰
ر رودکی سمرقندی
0
Altın Yaprak
صرصر هجر تو ای سرو بلند
ریشه عمر من از بیخ بکند
پس چرا بسته اویم همه عمر
اگر آن زلف دوتا نیست کمند
به یکی جان نتوان کرد سؤال
کز لب لعل تو یک بوس به چند
بفگند آتش اندر دل حسن
آنچه هجران تو از سینه فگند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş