De repente los ecos divinos

R Rosalía de Castro
0 Altın Yaprak
De repente los ecos divinos Que en el templo se apagaron, Desde lejos de nuevo llamáronle Con el poderoso encanto Que del fondo del sepulcro Hizo levantar a Lázaro. Agitóse al oirlos su alma Y volvió de su sueño letárgico A la vida, como vuelve A su patria el desterrado Que ve al fin los lugares queridos, Mas no a los seres amados. Alma que has despertado Vuelve a quedar dormida; No es que aparece el alba, Es que ya muere el día Y te envía en su rayo postrero La postrimera caricia.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.