Quisiera, hermosa mía

R Rosalía de Castro
0 Altın Yaprak
I Quisiera, hermosa mía, A quien aún más que á Dios amo y venero, Ciego creer que este tu amor primero, Ser por mi dicha el último podría. Mas... — ¡Qué! ¡Gran Dios, lo duda todavía! — ¡Oh!, virgen candorosa, ¿Por qué no he de dudarlo al ver que muero Si aun viviendo también lo dudaría? — Tu sospecha me ofende, Y tanto me lastima y me sorprende Oiría de tu labio, Que pienso llegaría A matarme lo injusto del agravio. — ¡A matarla! ¡La hermosa criatura Que apenas cuenta quince primaveras!... ¡Nunca!... ¡Vive, mi santa, y no te mueras! — Mi corazón, de asombro y dolor llenas.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.