Salla Seyip Bir Söz Atar Meydana

Salla seyip bir söz atar meydana Kendini bir adam sanır devamsız Yari tay olamaz sarı samana Dinliyenler hayran sanır devamsız. Ben arifim deyu posta kurulur Devamsız devamsız söyler yorulur Her sözünde damdan hezan kırılır Kendi kendin irfan bilir devamsız. Ne Frenge benzer ne de Nemseye Nalsız atın sürer daim keseğe Vırıl vırıl söz düşürmez kîmseye Bütün bende sanır meydan devamsız. Nur bulunmaz sakalında saçında Yedi sekiz yamalık var kıçında Bütün yalan essahı yok içinde Doğru sözü güman sanır devamsız. Suya varır pınar ile konuşur Ağla varır danası ile konuşur Eve varır duvar ile konuşur Boncuğunu mercan sanır devamsız. Ey Ruhsatî niye derdin tavlaman Varıp bir yaylada gezip yaylaman Devamsız olmasan sen de söylemen O da seni yaman sanır devamsız.