Bir Gariplik Var

bugün bir gariplik var içimde sanki dört bir yanımda çırpınan insanlar duruyor sanki yürekleri yaralı gözler âmâ kulaklar sağır ve sanki eller gizli bir oynaşta sanki kavgamın içinde kalbim kırıtıyor gibi bir serzenişe ki gizlim saklım yok yalınlığımda çırpınan ruhumdan başka çirkinliğe çizilmiş utanılası yüzüm de yok güzelim... sanki sevdam yukarılarda görünüp aşağılarda dolanıyor ki ayaklar altında bir yerlerde çiğnenme tehlikesindedir ki sevdam bir onur kavgasıdır ki zamanlardan hazan mevsimlerden kış kış ise aşkdır aşk üşümeye değmiyor... sanki bugün us'um kayıp sanki düşlerimde saklı tebessümlerim vuruluyor sanki öğrendiğim herşey öğrenemediklerim de yokoluşa giden bir kırıntıya dönüşüyor ve sanki herkes bugün gülüyor ama bir gariplik var bu gülmelerde çünkü gülmeler ağlıyor... bugün... bir gariplik var içimde sanki garipliği yenmek özüne dönmektir özüne dönmek susmaktır susmak sekseninci bir şiiri bitirdikten sonra alıp başını gitmektir gitmek yüreğindeki gülleri bu aleme hibe etmektir gitmek... geri dönülür mü bilinmez sessiz sedasız ve garip bir hoşçakaldır hoşça kal...