Ey Puşt!

onun gökyüzünde kanatlı canavarları var benimse patlıyor kulaklarımda bombalar onun yüzünde kaybedilmiş çocuk gülüşleri benimse gözlerimde çaresizliğin hüznü var bu ne nara! bu ne kılıfına uydurulmuş özgürlük şarkıları böyle bu nasıl baş ki dünyaya hüküm sürer bu nasıl kan ki bürümüş gözleri böyle ey puşt! haydi söyle gözbebeğinde asılacak daha kaç insan portresi var bugün insancıllığımı alıp bir köşeye sakladım bugün ruhsuzum ve katil duygulara sarılıyorum bugün hayvanlığım üstümde bak nasıl da akıyor salyalarım bugün bir sen oluyorum bir de sen gibilerden önce alıyorum seni elime bir güzel soyuyorum çırılçıplak sonra getiriyorum tasmayı takıyorum boynuna bak işte bununla da yetinemem demiştim insancıllığımı bir köşeye sakladım diye hazır tırnaklarımın etoburluğu tutmuşken koparıyorum etini pincik pincik yediriyorum dişi köpeklerine kuduruyorlar doymuyorlar başlıyorlar kendi başlarının etini de yemeye biliyorum ve bekliyorum birgün birgün çıkacaklar eti yenmiş başsızlıklarıyla af dilemek için insanlığın huzuruna dinle dinle beni karnı büyük ey aç gözlü her ne kadar sen ve sen gibilerden oldumsa da bugün insancıllığım kaybolmadı saklı şimdi gider alır koyarım onu yeniden yüreğime ben sen olamam korkma soldurmam çocuk gülüşleri ve karışmam masum çocuklarına çünkü benim yüreğimde dağ gibi imanım ve merhametim var işte farkımız burda anladın mı? anladın mı beni ey puşt! ********* Hoşt! Desen korkacak coni köpeği, Elleri bağlıya atar köteği, Halâ öptürüyor el ve eteği, Puşt'un utanacak yüzü mü olur!