غزل شمارهٔ ۷۰
С Саади
0
Altın Yaprak
ای که از سرو روان قد تو چالاک ترست
دل به روی تو ز روی تو طربناک ترست
دگر از حربه خون خوار اجل نندیشم
که نه از غمزه خون ریز تو ناباک ترست
چست بوده ست مرا کسوت معنی همه وقت
باز بر قامت زیبای تو چالاک ترست
نظر پاک مرا دشمن اگر طعنه زند
دامن دوست به حمدالله از آن پاک ترست
تا گل روی تو در باغ لطافت بشکفت
پرده صبر من از دامن گل چاک ترست
پای بر دیده سعدی نه اگر بخرامی
که به صد منزلت از خاک درت خاک ترست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş