غزل شمارهٔ ۸۵
С Саади
0
Altın Yaprak
با همه مهر و با منش کین ست
چه کنم حظ بخت من این ست
شاید ای نفس تا دگر نکنی
پنجه با ساعدی که سیمین ست
ننهد پای تا نبیند جای
هر که را چشم مصلحت بین ست
مثل زیرکان و چنبر عشق
طفل نادان و مار رنگین ست
دردمند فراق سر ننهد
مگر آن شب که گور بالین ست
گریه گو بر هلاک من مکنید
که نه این نوبت نخستین ست
لازم است احتمال چندین جور
که محبت هزار چندین ست
گر هزارم جواب تلخ دهی
اعتقاد من آن که شیرین ست
مرد اگر شیر در کمند آرد
چون کمندش گرفت مسکین ست
سعدیا تن به نیستی در ده
چاره با سخت بازوان این ست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş