Rü'yet-i Hilâl

Bütün seneyi oruçlu gibi geçiren Duran'ın, şabanın son günü tepelere çıkıp hilâli gözleyenleri seyrettiği, ramazan hilâlini atından bir işaret gibi gördüğü ve Kadir Gecesi'nde söylediğidir. Bu odur: Ay parçası atım geçmiş samanyolundan Işıltısı nal izinin gümüş gecede Dağ yavrusu tepelere çıkıyor müslümanlar Bir işaret arıyorlar batı ufuklarında Bir Osmanlı güneşi olarak batan İhtişamla batan günün ışıklarına karşı Ellerini ekleyip sarıklarına Bakıyorlar ak saçlı anaların da Seferberlik senelerinde çıkıp Oğullarının yoluna baktığı yerden Yemen için ağıtlar yaktığı yerden Bîhaber çocukların uçurtma uçurduğu Kızıl yelesini sıyırıp bulutların Törenle bakıyorlar Onun nal izinin gölgesine Yeni doğmuş ay diyorlar Oruca başlıyorlar Üç gün bayram ediyorlar Bir daha görününce Eli boş dönecekti Ümmet-i Muhammed Canan, kaşını göstermeseydi ufka Yüzünden bir şavkıma yansımasaydı göğe Yılda bir gün değil bana rü'yet-i hilâl Yılda hergün izini gözlüyorum ben İzinden bir iz hatta göklerde bile Yılda bir kere görünse o aya Sultan diyorlar Sultanı benim bu çağda kaybetmişlerin Yemeden içmeden kesilmişlerin On bir ayın yıkılmış saltanatında. Kadir Gecesi'dir geceler içinde şah Ah, atlar içinde atımdır; Gülşah! Bin yayadan hayırlı Ona binen süvari Mahmuzlayıp koşmalı geceyi boydan boya Fecre doğru sürmeli, çekip bismillah! Geceler içinde Kadir Gecesi gibi Atlar içinde atım. Saçları siyah!