Güneş Çiçeği

Atı Gülşah'la kalbinin rabıtası hiç kopmayan Duran'ın, tarlalar arasından geçerken güneş çiçeklerini seyretmesi, onların aşık oldukları Güneş'ten bir an olsun yüz çevirmeyişlerine imrenmesidir. Bu odur: Dönmesin kalbim Tanrım, dönmesin kalbim Dönsün başım Dönsün başım Dönsün daima güneş sarhoşu başım Bir gündöndü tarlası uğultusuyla Bal sarısı, at rüyası, arı tefsiriyle Serin ikindi esintisiyle Kırpıştırıp iri kirpiklerini Yüzünde aşk aydınlığıyla Dönsün, şifadır Unutuşun yarasına ve kaybedişin Kalbim sabit kalsın diye Dönsün dursun durmadan O gözleri gece güzelin, Gölgesi ay sevgilinin Yörüngesinde Bulutları köpürterek yüzen Altın bir gemidendir Leventleri ışın mızraklar yağdıran Ateşli öpüşlerle uyandıran Bayıltan ve uyandıran O sevgilinin.