Bir Kuşsunuz

Bir kuşsunuz kimi zaman gökçe kanatlar takınıp gönlünüzce uçarsınız gönlünüzün gökyüzünde yüzde yüz bir kuşsunuz yoktur kuşluğunuzdan bir kuşkunuz kuşları suskun bir kuşluk vakti apansız açıverir gökyüzünde kuşluk ötesi umutlar bir bakarsınız ki gök yüzünüz… Yüzünüz doksandokuza inmez oysa siz inersiniz her gece yeryüzüne buğulu bir toprağa dönünce deniz bire iner yüzünüz kovunuz kara bulutlarını karamsarlığın keremi boldur Mevlâ’nın hangi kul aç atılınız köpüksüz dalgalarına toprağın ödünç ömrünüzü kulaç kulaç azgın akıntılara karşı yüzünüz… Gök ağlar nasırında güleç gayretlerin ve güler yeryüzüne ağlayan kafatasında gülen bir yüz gülen yüz kendi ağzıyla ansızın yer yüzünü gök alev pençelerle yırtarken yeryüzünü bine yükselir yüzünüz elinizde gülen yüzsüz bir ağız yüzsüz yengeçlere doğru yüzünüz… Bir kuşsunuz gecikmiş kuşluklarda bir kafeslik zaman için ipek teleğinizle yeryüzünün demirden derisini yüzünüz darası alınmış saf sözler için vakit dar daral geldi kafesinizde zamana gökyüzünüz yüzünüzden gayrı bir gök vermiyor siz gökleri emzirirken obur gözlerinize bir bakarsınız ki yer yüzünüz…