Bir Nabız Atımı Ötede Efsus

Kafeste kuş sesi korkuya fanus Yok faydası korkunun ecele Gönül kadehinde umut Dipsiz bir okyanus Tutunup gün ışığına Geceyi saçlarından tut Akıllıysan güvenme aklına Tek dur/ tek hücreli aşkı hecele Gecelerken gündüzü Dakyanus Kafeste kuş sesi camlarda pus Sil camını yüreğinin ruhu feracele Duyulmaz haykırışın şu serseri sokaklarda Sen ey garip münadi sus Mademki yok duyan seni senden gayrı Sağalsın sayrı engerek Yolcu yolunda gerek Zaman dar işin acele Yürü menzile doğru el mahkûm/ dil mahpus Kafeste kuş sesi dergâhta Yunus Dervişin hırkası hırsına mahfe İşte yıkılıp gitmekte Bâbil Her gece bir Şeb-i Arus Bir özge âlemsin/ dal özüne/ sen seni bil Ya uyan şu yakaza sandığın uykudan Ya katıl bezmine Eshâb-ı Kehf’in Ve sus Bir nabız atımı ötede Efsûs