Bozkır

-Sahildeki sevgiliye- Ne avutur gönlümü denizi öpen kıyı Ne martılar çığrışır özlediğim şarkıyı Bir deniz öfkesidir yüreğimde kıvrılan Hoyrat sesimde benim türküler alevlenir Kuraklıktan kuduran ak benekli bir yılan Düşlerimde her gece bir martıyla evlenir O sahilde birlikte yüzdüğün güneş sanma Burda aşkınca yakar bu kudurmuş kor beni Ak kanatları ıslak martılara inanma Kayalarda kavrulan sürüngene sor beni O yeşil gözlerini andıran çiğli yaprak Devedikenlerinin dallarında yeşermez Kavrulur korlarında güneşin kıraç toprak Üstünden geçen bulut iki damla su vermez Ne çıkar yanıyorsam bu tutuşan bozkırda Tut ki günbatımında o sahilde uyudum Islak dudaklarınla sen öp akşamı orda Çatlak dudaklarıyla terimi yudum-yudum Bu yanık bozkır içsin güneşin gölgesinde Benim türkümü ancak hasat zamanı köyler Üstünden geçip giden telli turnalar söyler