Bu Kervan Hergün Geçmez

(Eshâb-ı Kehf'i düşünürken...) Kuş uçar kervan geçer sevenler yârdan geçer Umut yüklü kervanlar çok uzaklardan geçer Uyur bu çölde zaman yarın inmez dün geçmez "Raks-ı devran"ı bilir Kral'ın çengileri Öğretir bilmeyene Arab-ı zengîleri "Şart-ı ricaldir biat" ondan öte ün geçmez Patlar mayınla beyin uğrunda hangi Bey'in Biri kölesi iken katıksız bir ekmeğin Diğerinin gönlünden bir ince hüzün geçmez * * * Emektir filizlenir ter olup düştüğü an Emektir dağdan dağa çağdan çağa atlayan Emektir kuru dalda ilkbahara patlayan Umuttur ocaklarda kaynayacak tencere Umuttur yatağından taşacak kuru dere Umuttur mutluluğa açılacak pencere * * * Ve gerçektir balyozun indiği taşça katı Sürüp giderse çölde şu sırtlan saltanatı Yarasa dehlizinden gece geçer gün geçmez Bu kurak bozkırı da gün olur çimen bürür Yeter ki deme ağam "it ürür kervan yürür" Yol o köye varsa da bu kervan hergün geçmez