Kadın Denince

Kadın denince aklıma deniz gelir Dalgalı eteklerinde rüzgâr Sesine hep o şarkıyı yükler Dalga dalga vurur sahillerime Burkulurken burgaçlarda umudum Düşlerimi bilmediğim limanlara sürükler Kadın denince aklıma toprak gelir Tomurcuğa durur parmaklarım Bıngıldar içimde bengisular Karıncalar dev gıdıklar damarlarımda Yükselir tufanımda kadın rengi sular Kadın denince aklıma bulut gelir Gönül göklerime yıldırım çeken Beni bende vuran saran bürüyen Sevdanın o ıssız sokaklarında Beni giyip yağmur yağmur yürüyen Kadın denince aklıma gece gelir Dokunur alev gibi bir şeylere ellerim Ellerimi ararım gecede el yordamı Islak bir yorgan gibi örtülür üzerime Ocakları tütmeyen ıssız evlerin damı Kadın denince aklıma saç gelir Her telinden bir kuyuya sarkarım Kadın denince aklıma göz gelir Uçurumun çağrısından korkarım Kadın denince aklıma çöl gelir Vaha arıyorken yitiveririm Kadın denince aklıma sonsuzluk gelir Tükenir özümde bitiveririm Kadın denince aklıma yabancı bir şehir gelir Kaybolurum bilmediğim sokaklarında Kadın denince aklıma ateş gelir Tutuşurum alev dudaklarında Kadın denince aklıma bağlama gelir Bir mızrap olurum neva telinde Kadın denince aklıma bir gelin gelir Yüreği bir testi gibi elinde Sevdasını yüreğinden içerim Kadın denince aklıma anam gelir Şımarır içimde haylaz bir çocuk Terli avucumda yaşlı gözlerim Anamın verdiği o iki boncuk