Şairin Ölümü

Yoruluruz Dikenleşir bin kör çıbanın sızısı nasırımızda O son çizgiye yaklaşır Bir kâğıt gibi aklaşır İnceliriz kalemlerce kırılırız Duruluruz Aydınlanır hayallerin deseni hasırımızda Ümitlerin ötesinde Bizi çağıran sesinde Uyarız “dur” emrine vehmin dört yandan sarılırız Vuruluruz Akar kapkara kanımız ak kâğıda “âsâr”ımızda Can kurgusunda zemberek Yelkovan akrep engerek Bir saatiz bileğinde yüreğin saat başı kuruluruz Darılırız Kahroluruz ufacık bir “iğne” kırılsa kusurumuzda Bu kaçıncı turumuz Şiir bizim “Sûr”umuz Ölürüz ilk mısrada yeniden diriliriz