Sular Susadıkça

Susmuştu deniz Susamıştı yorgun sular Gelen bendim fırtınanın sustuğu yerden Ayak basılmamış tozlu yollardan Dünya dönüyorken ben gittim Güneşin altın saçları değmedi yanaklarıma Çok erken gelmiştim çok erken gittim Gün sarısına uzandım Gecenin mor eteğinden tuttum Bozkırın kor güneşinde üşürken solgun düşlerim Salkım-saçak denizleri karlı dağlarda kuruttum Kabarırken bin med ile yüreğimde yedi deniz Küçük bir kumsalda yittim Dağlar isyan etti tükenişime Özümde eridim ben bende bittim Çok uzaklardan geliyordum Avuçlarımda deniz gözlerimde kum Atım yoktu elimde bir nal vardı bir yular Susmuştum susadıkça gönlümde yorgun sular Sonra o kuş o ses o bahar dalı Birden yüzün açtı bahar dalında Bana uzattığın elini tuttum Gökten düşen tek elmaydı elimdeki at nalı Bülbül gibi solan gülün alında Zamanı bir somun gibi ikiye böldük Muratsız masalın kerevetinde İkimiz el-ele birimiz öldük O yaşanmış masal bir bir aklımda Sen hangimiz idin onu unuttum