Utkun Yenilgi

İçimi almıyor dışımın kabı Sustu ilk çığlığım son emelimde Hangi sesi arar ölüm mızrabı İkide bir kopan nevâ telimde? .. Bir papatya gibi açar elimde Ecel şerbetine bandığım bıçak Her gece koynuma bir ölüm girer Deniz tenli/ alev saçlı/ sımsıcak... Binlerce örümcek bir sevda örer Boyutsuz bir beden ne kol ne bacak Kelebekler düşten bir perde gerer Ey ruh bu kuytuda kim saklanacak? .. Ben ki her gece bu haclegâhımda, Şerbet gibi içeceksem ölümü Bin vuslat yanarken tek bir âhımda Sorma bana gönül sağ mı ölü mü? .. Gökler asılıyken yerin ucunda Kan tomurcuklanır terin ucunda İçerim kan ağlar kan içer beni Hançer kında durur kın biçer beni Her yenilgim bir zaferin ucunda Gün çıngısı gibi tekrar doğarım Şimşek gibi bir hançerin ucunda...