Vay Gülüm

Kurardın her gece bir altın şehir Seher vakti nerelerde yıkardın Gül oyalı al yazmanı ayda bir Yarpuz kokan derelerde yıkardın Sana gelmiyordu samanlık saray Vay gülüm vay Seven can verirdi bir çift sözüne Açılmaz bir gonca idi dudağın Bir “erkişi” gözü değse gözüne Pençe-pençe kızarırdı yanağın Kaçardın kişnerken içinde bir tay Vay gülüm vay Yedi renk emerdi gözünde çakır Gökkuşağı yaylanırdı kaşında Kızıl kor olurdu elinde bakır Sen sıra beklerken çeşme başında Eriyip akardı bakraçtan kalay Vay gülüm vay Düşlerin mızrabı taşa değse de Gönül bağlamanda o tel inlerdi Sana gıpta eden kızlar neyse de En çok kıskananlar hep gelinlerdi Kaşların hilaldi yüzün dolunay Vay gülüm, vay Suyuna değince sağnağın saçı Küçük derecikler özenir nehre Sonunda o köyden yükleyip göçü Geldiniz düşünü kurduğun şehre Hicretiniz köyde sayıldı olay Vay gülüm vay Binalar dağ gibi ekmekler ufak Uçsuz bir ummanda Bismillah vira Her dönemeç belâ her köşe nifak Yıllık geliriniz bir aylık kira Ne çabuk geçiyor kirada bir ay Vay gülüm vay Bir gece düşüne girdi ulu cin İçirdi bâdeyi zamana uydun Nasıl da yakıştı sana “blucin” İlk hazzı ilk gece işinde duydun Gördün ki zorluklar ne kadar kolay Vay gülüm vay Kartal kanadında süzüldü hava Uçtun ayakların kesildi yerden Bir türlü bir dala konmadı yuva Şehzâden bakmadı pencerelerden Sen dansa kalkarken bozuldu halay Vay gülüm vay Rüzgâr nerden esse o yana yattın Üniforma soydun mum alevinde Gitmek için asteğmene dayattın Kız ne işin vardı orduevinde Baban paşa mıydı deden miralay Vay gülüm vay Hiç yok olur muydu kadının adı Özgürlüğü ak gerdana işledin Alnındaki ar damarı çatladı Dudağında dönülmezi dişledin Küçük bir ninniydin ettiler nanay Vay gülüm vay Bir filizdin uçurumun ucunda Derinliğe doyamadı sığlığın Bir yel esti tükenişin burcunda Tren raylarından uçtu çığlığın Kesişti makasta sonsuz iki ray Vay gülüm vay O hasret çektiğin bu koca şehir Yine öğütüyor değirmen gibi Caddeleri nehir havası zehir Vitrinleri şehvet renkli ten gibi En ciddi cümlenin özünde alay Vay gülüm vay Yasını tutan yok adını bilen Hâlâ gözünde mi o kara perde Gidenin yerini alıyor gelen Hiçbir şey durmuyor durduğu yerde Nazlı otobüsler hızlı tramvay Vay gülüm vay Şu şehir sandığın boz-bulanık su Her dalgası bir limana susamış Gecesi bin tuzak günü bin pusu Kırk başlı bir ejder kana susamış Ne altın okları savurdu bu yay Vay gülüm vay Bilmem seni nice etsem hikâye Garip hasta toy hekimin umrunda Şu dünya hayatı olunca gaye Bu hazin hikâyen kimin umrunda Dilekçen makamdan alır mı onay Vay gülüm vay