Yürü Git

Okyanusların dibi sığlığın kadar derin Güneşin yüksekliği bakabildiğin kadar Salıver dizginini doru düşüncelerin Sevdanın sıcaklığı yakabildiğin kadar Hani bazen düşlerin bir denize dalar da Bir martı çığlığında suya düşer ya yüzün Denizini kurutmuş dümensiz adalarda Son midye kabuğudur suyu kanatan hüzün Susturmak istiyorsan özleminin sesini Karşındaki duvara düşür bir pencereden Ipıslak saçlarını bir saksıya emziren Krizantem kokulu bir kadın gölgesini Sevda bahçelerinde gözlere diken isen Yürü özlemlerini bohçalayıp bir güle O sarhoş sokakların son sahibi sen isen Gördüğün son ışığa yürü git güle güle