شمارهٔ ۹۵

امشب از اول شب مست و خرابست دلم این چه حالست نه بیدار و نه خوابست دلم آتشی سر زد از آن گونه و افتاد بر آب در دل ساغر و در سینه کبابست دلم چون سمندر بود و ماهی هر آتش و آب زنده آتش و جنبنده آبست دلم بخیال رخ نیکوی تو گر بیتو بود در بهشتست ولیکن بعذابست دلم نشود پیر جوانی که بپیری نرسد پیرو پیر ز ایام شبابست دلم نفس روباه دنی را همه عصفور ضعیف باز بازوی شه و ضیغم غابست دلم آب ایجاد ازین چشمه بود تشنه مخواب تا سر آبست مبر ظن که سرابست دلم بر در خواجه ختمی زده خرگاه شهود قدمی برتر قوسین ز قابست دلم صورتم میکده و سیرت من ساقی دور سینه من خم و در خم می نابست دلم کتب الله کتابا ابدیا بیدیه عشق باشد قلم صنع و کتابست دلم بنیوش ای سر سودازده پیغام حبیب در میان تو و او فصل خطابست دلم هفت طور دل من هفت خط جام جمست محرم راز حضورست و غیابست دلم سر مستان صفا گرم ز مینای صفاست در گه میکده را خشت جنابست دلم