شمارهٔ ۱۰۶

ز نقص سروکش از برگ و بر کمالی نیست که پیش نخل تواش نیز اعتدالی نیست جبین و جبهه مه را تجملی است وجه ولی به وجه جمیل تواش جمالی نیست به چهرت اهل نظر مصر را کجا سنجند که چون تواش بر و بالا و زلف و خالی نیست من و تحمل هجران مبند حمل محال که پیش حول من اینگونه احتمالی نیست ز زلف خویش پریشانیم نگر به فراق ز کس مپرس که حاجت به شرح حالی نیست به شوق قتل خود از سیر قاتل افتادم بلی قتیل ترا آن قدر مجالی نیست به دست دوست ندارم غمی ز کشته شدن خدا گواست مرا غیر از این خیالی نیست هر آنکه خاطرش از مهر دوستی خرم ز کاوش دو جهان دشمنش ملالی نیست به آشیانه و باغم مخوان ز دام و قفس چه حاصلم ز گشودن که پر و بالی نیست میان ما ز چه پیوند دوستی نگسست دل ترا به دل منکه اتصالی نیست به ترک قید ملامت بدان صفایی را که پای بست تو در بند جاه و مالی نیست