شمارهٔ ۱۰۶

ا ابراهیم شاهدی دده
0 Altın Yaprak
گویا بگذشتی ز چمن با رخ گلگون کز گونه تو لاله خجل گشت و دگرگون زنجیر بود چاره دیوانه ولیکن ماییم که گشتیم به زنجیر تو مجنون خطت سپه زنگ چو می برد سوی روم بر جان من سوخته آورد شبیخون گفتم که بپوشم مگر این سوز درون را با آه چه گویم که زند شعله به بیرون این زرد رخ شاهدی داغ دل ما بود هم سرخ شد ای شاهدی از دیده پرخون

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.