شمارهٔ ۱۲۴

ص صفایی جندقی
0 Altın Yaprak
تا نگردم غبار جولانت برنخیزم ز طرف میدانت سر ندارم دریغ از آن خم زلف بازم این گوش را به چوگانت تا نبوسم کمان و شست ترا بر نگردم ز تیر مژگانت سخت تر از دل تو جان من است که نمردم به درد هجرانت تشنگان را سراغ آبی بود که نمردند در بیابانت مفشان از غبار من که بود منتی بر سرم ز دامانت نیست قید تعلقم بر پای مگر از گیسوی پریشانت نقشت از دیده کی رود که هنوز هست در دل نشان پیکانت من صفایی بدان امید که باز نرود در هوای جانانت دل و دینت ز کف گرفته و باز کار دارد هنوز با جانت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.