شمارهٔ ۱۲۵

ص صفایی جندقی
0 Altın Yaprak
به پای بوس توام دست و دل ز کار شد آوخ ز تن قرارم از آن زلف بی قرار شد آوخ ندانمت چه رسد بر سرم ز فتنه ی مژگان که چار فوج سپه با دلم و چار شد آوخ وفا و شفقتم افزود وکاست تاب صبوری جفا و جور چندانکه پایدار شد آوخ به اختیار نهفتم به سینه مهرت و دیدم سزای خویش که صبرم به اضطرار شد آوخ کشید عشق به ملک وجود جیش غمت را دلم مسخر سلطان نابه کار شد آوخ کسی که ساده و نقشش به دیده فرق نکردی اسیر پنجه ی سر پنجه ی نگار شد آوخ ز چهر و زلف تو پیچم به خود چو مار گزیده که باغ نسترنت خوابگاه مار شد آوخ چه خارها که ز غیرت زند خطت به جگرها که گلشنی چو رخت پایمال خار شد آوخ صفوف غمزه کجا و دل ضعیف صفایی تنی پیاده گرفتار صد سوار شد آوخ

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.