شمارهٔ ۱۴۲

ص صفایی جندقی
0 Altın Yaprak
صبا یک عقده از جعد تو وا کرد هوا را عطر بیز و مشک سا کرد شکر خا لعلت از نوشین تبسم دهن نگشوه مشت غنچه وا کرد گل از تشویر رویت هر سحرگاه گریبان شکیبایی قبا کرد به دستم نیم جانی هست و در پات خورم حسرت که نتوانم فدا کرد بحمدالله که هجرم گشت وآسود خوشم فارغ ز فکر خون بها کرد بشارت باد اعدا را که محبوب همه بیگانگی با آشنا کرد به کیش کفر و دین منت روا نیست اگر کس حاجتی از کس روا کرد به جان صد درد بی درمانم افزود ز دل گر سفله یک دردم دوا کرد ملامت نیست برشاهی که گاهی رعایت از گدایی بینوا کرد چو مفتی می خورد خود خون ایتام چرا نهی من ازاکل ربا کرد گزند دوستان مپسند زین بیش به دشمن کی توان چندین جفا کرد ترا داد آنکه این حسن صفا خیز صفایی را عجب عشقی عطا کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.