شمارهٔ ۱۴۲

ع عمادالدین نسیمی
0 Altın Yaprak
آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندید محروم شد زجنت و حور و لقا ندید بینا به نور معرفت حق کجا شود آن دیده ای که در همه اشیا تو را ندید سودای زلفت آن که خطا گفت روسیاه فکرش خطا چو بود به غیر از خطا ندید عشق تو در دیار وجودم بسی بگشت خالی ز مهر روی تو یک ذره جا ندید زاهد چو ذکر زلف تو کردم بتاب رفت بی حاصل این دقیقه باریک را ندید خفاش تاب دیدن خورشید چون نداشت عیبش مکن که مهر درخشان چرا ندید ای شمع از آب دیده مزن دم که دیده ام زین گونه شب نرفت که صد ماجرا ندید ای دل جفا نه عادت خوبان بود ولی بنمای عاشقی که ز دلبر جفا ندید یارب ز راه لطف نسیمی به ما فرست زان گلشنی که غنچه وصلش صبا ندید ای صوفی از مشاهده دل سخن مگوی کانوار غیب باطن هر بی صفا ندید داغی که دید بر دل ما کز جفای دوست جان نسیمی آن نکشیده است یا ندید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.