شمارهٔ ۱۷

ص صفایی جندقی
0 Altın Yaprak
بار غم بنشسته سنگین بر دلم ناقه کی خیزد به زیر محملم آخر ز دلازاری شرمی ای فلک تا به کی ستمکاری شرمی ای فلک او شهید و ما اسیر اینک به راه خود چه بود این حسرت افزا منزلم یا رب این وادی کجا کز هول آن ماند بر سر دست و دستی بر دلم سینه و جان را دریغا زین سفر نیست غیر از داغ و حسرت حاصلم گلعذاران را که بستر خون و خاک پایی اندر راه و پایی در گلم چون دل از تن های بی سر برکنم یا کی از سرهای بی تن بگسلم شد گرفتار دو جا یک قطره خون سخت افتاده است کاری مشکلم بعد آن خورشید اختر سوز باد آه آتشبار شمع محفلم آه کز موج سرشک تشنگان کشتیم بشکست و دور از ساحلم سوخت ما را جان درین آتش هنوز ای عجب برخاست رویین هیکلم داغ مرگ نوخطان پاکباز کرد نقش کامرانی باطلم شد صفایی با غم آن کشتگان مردن آسان زندگانی مشکلم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.