شمارهٔ ۱۹۵
ص صفایی جندقی
0
Altın Yaprak
در دلم هر لحظه صد سودای باطل می رود
تا چه پیش آید کسی را کز پی دل می رود
دل نگهدار از صف مژگان او کز فرط حرص
صد سوار اینجا پی یک نیم بسمل می رود
هست عذرایی مگر در کاروان امشب که باز
از قطار اشک وامق ناقه در گل می رود
دیدم از شوق شهادت بارها در کوی عشق
نیم کشتی کز قفای تیغ قاتل می رود
عشق را بازی نپنداری که نقش مهر دوست
در دل آسان آید اما سخت مشکل می رود
غرقه غرقاب این قلزم همین ماییم و بس
ورنه هرکس زورقی دارد به ساحل می رود
نیست با این کاروان گر آفتابی پس چرا
سایه آسا هرکس از دنبال محمل می رود
خون بهای ماست زخمی دیگر از شمشیر دوست
تا نریزد خونم این حسرت کی از دل می رود
نور مقبول ار صفایی در تو کامل تر شتافت
نیست دور این بحث ها بر نقص قابل می رود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş