شمارهٔ ۱۹۵

حاصل ما از نوید وصل پیغام است و بس کار او از پخته کاری وعده خام است و بس داد دشنام دعاگویان نمی داند که ما مدعایی کز دعا داریم دشنام است و بس خوشدلم کز زهر ناکامی نباشد بهره مند کامجویی کش به دل اندیشه کام است و بس کی دلم چون مرغ بسمل گیرد از مردن قرار عاشقان را در دل آرام از دلارام است و بس ای که داری خار هستی در قدم منشین ز پا کز تو تا منزلگه مقصود یک گام است و بس مست می را سرخوشی هر لحظه از پیمانه ای ست سرخوشان عشق را مستی ز یک جام است و بس هر طرف در عهد حسنت نامزد خلقی به عشق میلی بیچاره در عشق تو بد نام است و بس