۳- آیات ۲۸ تا ۳۶

الذین تتوفٰاهم الملاٰیکة ظٰالمی أنفسهم فألقوا السلم مٰا کنٰا نعمل من سوء بلیٰ إن اللٰه علیم بمٰا کنتم تعملون ۲۸ فادخلوا أبوٰاب جهنم خٰالدین فیهٰا فلبیس مثوی المتکبرین ۲۹ و قیل للذین اتقوا مٰا ذٰا أنزل ربکم قٰالوا خیرا للذین أحسنوا فی هٰذه الدنیٰا حسنة و لدٰار الآخرة خیر و لنعم دٰار المتقین ۳۰ جنٰات عدن یدخلونهٰا تجری من تحتها الأنهٰار لهم فیهٰا مٰا یشٰاؤن کذٰلک یجزی اللٰه المتقین ۳۱ الذین تتوفٰاهم الملاٰیکة طیبین یقولون سلاٰم علیکم ادخلوا الجنة بمٰا کنتم تعملون ۳۲ هل ینظرون إلاٰ أن تأتیهم الملاٰیکة أو یأتی أمر ربک کذٰلک فعل الذین من قبلهم و مٰا ظلمهم اللٰه و لٰکن کٰانوا أنفسهم یظلمون ۳۳ فأصٰابهم سییٰات مٰا عملوا و حٰاق بهم مٰا کٰانوا به یستهزؤن ۳۴ و قٰال الذین أشرکوا لو شٰاء اللٰه مٰا عبدنٰا من دونه من شی ء نحن و لاٰ آبٰاؤنٰا و لاٰ حرمنٰا من دونه من شی ء کذٰلک فعل الذین من قبلهم فهل علی الرسل إلا البلاٰغ المبین ۳۵ و لقد بعثنٰا فی کل أمة رسولا أن اعبدوا اللٰه و اجتنبوا الطٰاغوت فمنهم من هدی اللٰه و منهم من حقت علیه الضلاٰلة فسیروا فی الأرض فانظروا کیف کٰان عٰاقبة المکذبین ۳۶ آنکه قبض روح می کندشان فرشتگان ظلم کنندگان بر خودشان پس در انداختند صلح را که نبودیم که بکنیم هیچ بدی آری بدرستی که خدا داناست بآنچه بودید می کردید ۲۸ پس در آیید درهای دوزخ را جاودانند در آن پس هر آینه بد است آرامگاه گردنکشان ۲۹ و گفته شد مر آنان را که پرهیزکار شدند چه چیز فرو فرستاد پروردگارتان گفتند نیکویی یعنی قرآن از برای آنان که نیکویی کردند در این دنیا نیکوست و هر آینه سرای آخرت بهتر است و هر آینه خوبست سرای پرهیزکاران ۳۰ بهشتهای اقامت دایمی داخل می شوند آن را می رود از زیر آنها نهرها مر ایشان راست در آنها آنچه را می خواهند همچنین جزا می دهد خدا پرهیزکاران را ۳۱ آنها که می میراندشان فرشتگان پاکیزه ها می گویند سلام بر شما درآیید بهشت را بآنچه بودید که می کردید ۳۲ آیا انتظار می برند مگر آنکه آید ایشان را ملایکه یا بیاید فرمان پروردگار تو همچنین کردند آنان که بودند پیش از ایشان و ستم نکرد ایشان را خدا و لیکن بودند که بخودهاشان ستم می کردند ۳۳ پس رسیدشان بدیهای آنچه کردند و احاطه کردند بایشان آنچه بودند که بآن استهزا می کردند ۳۴ و گفتند آنان که شرک آوردند اگر می خواست خدا نمی پرستیدیم ما از غیر او هیچ چیز را ما و نه پدران ما و حرام نمی کردیم بغیر حکم او هیچ چیز را همچنین کردند آنان که بودند پیش از ایشان پس آیا باشد بر رسولان مگر رسانیدن آشکار ۳۵ و بحقیقت برانگیختیم در هر امتی رسولی را که بپرستید خدا را و دور شوید از طاغوت پس از ایشان کسیست که هدایت کرد خدا و از ایشان کسی است که ثابت شد بر او گمراهی پس سیر کنید در زمین پس بنگرید که چگونه بود انجام کار تکذیب کنندگان ۳۶ آن کسانی را که می رانندشان مر ملایک چونکه آید وقت آن اندر آن حالی که استمکاره اند بر نفوس خویش و بس بیچاره اند مرگ را بینند و صلح آرند پیش ما نبودیم ایچ بد کردار و کیش میکنند اقرار بر توحید و دین قابضین روح گویندش چنین خود گنهکارید و مشرک پیشه بل حق بود دانا شما را بر عمل پس درآیید اندر ابواب جحیم جاودان باشید اندر وی مقیم این چنین اهل تکبر را سزاست جایگاه بد مر ایشان را بجاست هم شود مر گفته آنان را دگر که بدند اندر جهان پرهیزگر چه فرستاده شما را کردگار نیکویی گویند بی حد و شمار قالوا خیرا للذین أحسنوا اندر این دنیا نبود الا نکو نیکویی کردند و نیکویی خدا دادشان اندر عوض بر مدعا لیک دار آخرت نیکوتر است بهر پرهیزندگان واندر خور است جنت عدنی که آیند اندر آن نهرها از زیر آن باشد روان هر چه خواهند اندر آن باشد یقین حق چنین بدهد جزای متقین وقت قبض روحشان افرشتگان که بسی پاکیزه باشند از نشان بر شما گویند بادا ز حق سلام در بهشت آیید و بر اعلی مقام زآنچه می کردید بر نیکی عمل این بود پاداش نیک از لم یزل منتظر باشند آیا کافران اینکه آیدشان ملک در نزع جان یا که فرمان آید از پروردگار تا به استیصالشان سازد دچار همچنین کردند آنان که ز پیش بوده اند از این گروه ظلم کیش حق نفرمود ایچ بر ایشان ستم بل به خود کردند ظلم آن قوم هم پس رسند اندر جزای سییات آنچه کردند از بدی ها در حیات هم فرود آمد بدیشان ز آزمون شر ما کانوا به یستهزءون ۳۵ مشرکان گفتند گر می خواست ما کی پرستیدیم چیزی جز خدا ما و نی آباء ما بر هیچ شیء سجده کی کردیم گر می خواست وی هم نمی کردیم چیزی را حرام بی ز حکمش ما به خود بر هیچ نام این ز استهزاء بگفتند از عناد نی که از اخلاص و توحید و وداد همچو ایشان پیش از این کردند نیز که عری بودند از عقل و تمیز پس چه باشد جز رساندن بر رسول گر قبول آید به کس یا ناقبول انبیاء گفتند اعمال نژند از شما نبود به نزد حق پسند او فرستاد این رسل با بینات تا بدانند امر و نهی اش کاینات پس نماید امر بعثت را بیان سنتش جاری چنین شد هر زمان ما بر انگیزانده ایم اندر امم از رسولان بهر تکمیل نعم آنکه بپرستند حق را بر صواب هم کنند از دیو و طاغوت اجتناب پس بد از ایشان کسی کو را خدای شد ز توفیقش به طاعت رهنمای هم بد از ایش ان کسی کز حکم حق شد به خذلان و ضلالت مستحق پس شما آرید سیر اندر زمین بنگرید اندر مآل مشرکین تا چسان بوده است اندر جزء و کل حال آن مردم به تکذیب رسل