۸- آیات ۳۳ تا ۳۵

أ و لم یروا أن اللٰه الذی خلق السمٰاوٰات و الأرض و لم یعی بخلقهن بقٰادر علیٰ أن یحیی الموتیٰ بلیٰ إنه علیٰ کل شی ء قدیر ۳۳ و یوم یعرض الذین کفروا علی النٰار أ لیس هٰذٰا بالحق قٰالوا بلیٰ و ربنٰا قٰال فذوقوا العذٰاب بمٰا کنتم تکفرون ۳۴ فاصبر کمٰا صبر أولوا العزم من الرسل و لاٰ تستعجل لهم کأنهم یوم یرون مٰا یوعدون لم یلبثوا إلاٰ سٰاعة من نهٰار بلاٰغ فهل یهلک إلا القوم الفٰاسقون ۳۵ آیا ندانستند که خدایی که آفرید آسمانها و زمین را و مانده نگشت در آفریدن آنها قادر است بر آنکه زنده گرداند مردگان را آری بدرستی که او بر همه چیزی تواناست ۳۳ و روزی که عرض کرده می شوند آنان که کافر شدند بر آتش آیا نیست این حق گویند آری بپروردگار ما گویید پس بچشید آن عذاب را بسبب بودنتان که کفر می ورزیدند ۳۴ پس صبر کن هم چنان که صبر کردن صاحبان ثبات از رسولان و بشتاب مخواه برای ایشان گویا ایشان روزی که می بینند آنچه را وعده کرده می شوند درنگ نکردند جز ساعتی از روز رسانیدنیست پس آیا هلاک می شوند جز گروه فاسقان ۳۵ این ندانستند آیا که خدا آفرید از قدرت این ارض و سما هم نشد زین آفریدن در تعب هم نگشت از حفظ اشیاء مانده رب شرح این در آیة الکرسی عیان گفته ام با دقت ار خواهی بخوان هست بر احیاء موتی قادر او بل به هر چیزی توانا بی غلو یاد کن روزی که اهل کفر چند خود به دوزخ عرضه کرده می شوند پس ملایکشان بگویند این عذاب نیست آیا بر شما حق و صواب می بگویند آری این حق است و راست حق آن کو فاش و پنهان رب ماست پس موکل گوید او ذوقوا العذاب زآنچه پوشاندید حق را در حجاب صبر کن پس همچنان کاندر سبل صبر کردند آن اولوالعزم از رسل هم مکن تعجیل ای کامل نصاب بهر نفی مشرکین یا بر عذاب گوییا روزی که بینند این گروه آنچه وعده داده گشتند از وجوه می نکردستند در دنیا درنگ جز که یک ساعت خود از یک روز تنگ این بلاغی بود پس آیا تباه می شود جز فاسق گم کرده راه