بخش ۲۸۸ - عبدالعفو

بود عبدالعفوت در جنایات همانا واسطه کل خطییات نبیند هیچ در جایی جنایت مگر او را کند عفو از عنایت چنین دیدم که در ایام سابق ز دنیا رفت مردی ناموافق چو سنجیدند اعمالش ز هر سو تهی بد نامه اش ز اعمال نیکو جز این کو بود مردی بامیاسر بسی می کرد عفو از کل معسر غلامانرا سپردی بی زدستان که بنمایند عفو از تنگدستان ملایک را خطاب آمد ز خالق که من اولی بعفوم از خلایق من از وی کرده بودم عفوز آن پیش که عفو از وی شود صادر بدرویش نمودم عفو و از بهر نجاتش بدل کرد بخوبی سییاتش گذشت او کرد از چون خود گدایی زوی چون نگذرد کامل غنایی