شمارهٔ ۱۹۲

راستی مردم از آندم که بصلب پدرند چون ببینی به ره مرگ و فنا ره سپرند عجب اینست که این قافله روزان و شبان بعیان در حضرند و به نهان در سفرند این جهان رهگذر و مردم غافل ز خدای پی آزار هم اماده در این رهگذرند خبر از جمعیت مشرق و مغرب دارند وز پریشانی همسایه خود بی خبرند عمر خود جمله به اندوختن مال جهان بگذرانند و گذارند و از آن درگذرند شبشان روز درخشنده کسانی که ز مهر روز و شب در پی آسایش نوع بشرند وز ره سعی و عمل آنچه که آرند به دست با محبت بخورانند و به عزت بخورند هیچ دانی که بود زنده جاوید صغیر خیرخواهان که در این مرحله صاحب اثرند