شمارهٔ ۳۰۶
ص صغیر اصفهانی
0
Altın Yaprak
سر و جان داده گدای در میخانه شدیم
رایگان لایق این منصب شاهانه شدیم
یار در خانه دل بود و نمی دانستیم
شکر لله که کنون محرم این خانه شدیم
عجبی نیست که بیگانه شویم از همه خلق
ما که از خویش به سودای تو بیگانه شدیم
سنگ طفلان به سر خویش خریدیم آنروز
کز غم زلف چو زنجیر تو دیوانه شدیم
یافت چون گنج غمت جای بدل ز ابر مژه
آنقدر سیل فرو ریخت که ویرانه شدیم
منعما ناز فرما ز زر و سیم که ما
در ازل مخزن آن گوهر یکدانه شدیم
هر که را می نگرم مست و خراب است صغیر
ما در این شهر به مستی ز چه افسانه شدیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş