شمارهٔ ۳۶۴
ص صغیر اصفهانی
0
Altın Yaprak
سواد موی تو اندر بیاض روی نکو
نوشته است خطی لا اله الا هو
فرشتهی نه پری نه بشر نه پس چه کسی
که هر چه خوانمت از حسن بهتری از او
گرفته ام سر خود را ز روی شوق بدست
بدین امید که بر پایت افکنم چون گو
مرا بروضه مینو چه حاجتست ذکر
که هست کوی توام به ز روضه مینو
گذشته است ز موی معنبر تو مگر
که میوزد بمشامم نسیم غالیه بو
جفا و جور تو بر من همه نکو باشد
بلی به غیر نکویی نیاید از نیکو
صغیر کلب در تست ای شه خوبان
مباد آنکه برانیش روزی از سر کو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş