شمارهٔ ۴۱۱

به بندگان نکنی لطف چون تو از یاری چگونه لطف خداوند را طمع داری به بنده لطف کن و لطف حق طلب ورنه مجوی حاصل اگر دانه یی نمی کاری طمع مدار که غیری تو را شود غمخوار اگر نکرده یی از غیر خویش غمخواری بجز خضوع و خشوع و شکستگی نخرند بخویش غره مباش از درست کرداری نداده اند تو را قدرت و زبردستی که زیر دست دل آزرده را بیازاری نتیجه ای بکف آور ببر بهمره خویش ز ثروتی که از آن بگذری و بگذاری ببین نهایت امساک اغنیا که کنند هم از جواب سلام فقیر خودداری صغیر رفع گرفتاری از کسان کردن تو را نجات دهد بی شک از گرفتاری