شمارهٔ ۸۰

ای بی نیاز ذات تو از هر نیاز ما بیچاره ایم ما و تویی چاره ساز ما ما را بخویش خواندهی از بهر بذل خود ور نه چه احتیاج تو را بر نماز ما بر ما ز لطف حال خضوع و خشوع ده خود جذب تست مایه سوز و گداز ما انعام عام بندگی تست کز شرف ز انعام کرده است پدید امتیاز ما از ماهران عمل که زند سر بود مجاز یا رب بدل نما به حقیقت مجاز ما بس رازها که باعث رسواییست و بس مگذار اینکه پرده برافتد ز راز ما در راه زندگی که نشیب و فرازهاست در حفظ خویش دار نشیب و فراز ما ترسم گر امتحان تو پا در میان نهد گردد هبا عبادت علوی طراز ما یا رب عنایتی که شود گاه بندگی خالص به پیشگاه تو راز و نیاز ما در این دو روز عمر که آنرا ثبات نیست کوتاه کن ز لطف امید دراز ما از عقل ره شناس نمودیم احتراز وز نفس بوالفضول نبود احتراز ما حق از وجود ما علمی برفراشته است وز باد لطف اوست صغیر اهتزاز ما