شمارهٔ ۱۰۰
س سحاب اصفهانی
0
Altın Yaprak
آنرا که درد عشق تو ره یافت در مزاج
مرگ است یا وصال یکی زین دواش علاج
در ملک حسن و ملک ملاحت تو آن شهی
کالحق سزد اگر دهدت شاه مصر باج
ماهی تو وز طره ات اینک به رخ کلف
شاهی تو وز کاکلت اینک به فرق تاج
مژگان تو سنان و دو چشمان دو ترک مست
زلف تو صولجان و دو پستان دو گوی عاج
ای شه به شهر حسن تو باید ز جان گذشت
کآنجا به غیر جان نستانی ز کس خراج
در جان چو درد تست به درمان چه حاجت است
در دل چو زخم تست به مرهم چه احتیاج
با جان همان کنی که کند برق با گیاه
با دل همان کنی که کند سنگ با زجاج
بی او سحاب خواب نیاید به دیده ات
گر از پرند بالش و از پرنیان دواج
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş