شمارهٔ ۱۱۸

که با آن شاه خوبان شمه ای از حال من گوید به ماه مصر حال ساکن بیت الحزن گوید ز بس گوید حدیث غیر اگر حرفی به من گوید نمی خواهم که آن شیرین زبان با من سخن گوید به من هرگه رسد ز آن پیش کآرم شکوه ای بر لب سخن هایی که باید من بگویم او به من گوید نگویم تا به آن نامهربان راز دل خود را همان ناگفته در هر محفل و هر انجمن گوید به سوی دام مرغان چمن بی خود روند از بس ز من وصف گرفتاری به مرغان چمن گوید رود نام بت و افسانه بتخانه از یادش ز وصف آن بت ار کس شمه ای با برهمن گوید سحاب آن لعل لب و آن در دندان را ستم باشد که لعل بدخشان خواند و در عدن گوید