شمارهٔ ۱۳۷
س سحاب اصفهانی
0
Altın Yaprak
با دل آگه شدم آن شوخ ستمکاره چه کرد
از پی چاره ندانم دل بیچاره چه کرد
رحمی آمد به دلش عاقبت از گریه من
قطره آب ببینید که با خاره چه کرد
کرده دورم ز برت با همه ثابت قدمی
دیدی آخر که به من گردش سیاره چه کرد
با من این گریه بیهوده به جز اینکه همین
کشت و هنگام نگه مانع نظاره چه کرد
زخم های دلم از ناوک دلدوز بدوخت
مرهمش را بنگر با دل صد پاره چه کرد
تا خورم می نخورم غم که اگر با همه کس
آسمان هر ستمی کرد به میخواره چه کرد
ما در اول قدم از پای فتادیم سحاب
در ره عشق بتان تا دل آواره چه کرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş