شمارهٔ ۱۷۵

س سحاب اصفهانی
0 Altın Yaprak
آن روز که او را غم خونین کفنی بود هر گوشه کجا در ره او همچو منی بود تا مرغ دلم جای بکنج قفسی داشت گویا که نپنداشت بعالم چمنی بود گر دوش ز می تو به شکستم عجبی نیست پیمانه ی می در کف پیمان شکنی بود رفت از بر او هر کسی از تندی خویش جز دل که از آن طره بپایش رسنی بود گفتم کسم آگه نشد از راز چو دیدم افسانه ی من قصه ی هر انجمنی بود با مدعیانت نظری دیدم و مردم تشریف وصال توام آخر کفنی بود تا جان نسپردی نشد آگاه ز حالت پنداشت سحاب آنچه تو گفتی سخنی بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.